Dünya bisiklet ve çevre günü nedeniyle Pedalsesi bisiklet topluluğunun düzenlemiş olduğu Kapılıçınar gezisine katıldım. Katıldığım gezinin rotasındaki doğa güzelliklerine, inişli çıkışlı parkurun seçimine mi, birbirinden sıcakkanlı insanlar tanıdığıma mı yoksa e şıkkı hepsine birden mi sevineyim sık sık şaşırdım.
Aslında Pedalsesi topluluğu uzunca bir zamandan beri takip ettiğim bir topluluk. Gerek performans problemleri yüzünden şehir dışına çıkmaktan korktuğumdan, gerek geçen sene geçirmiş olduğum talihsiz kazadan dolayı gezilerine hiç katılmışlığım yoktur. İşin içerisinde bir takım endişeler yok desem de yalan söylemiş olurum.
Topluluk hareketlerinde kişisel egolara çok tepkisel bir yaklaşımım olması en büyük endişelerimde biriydi ki Yalova iskelensinde hayatımda ilk kez karşılaştığım bir grup insan sadece beni bekliyormuş gibi sıcak karşılamasıyla ve kısa sohbet ile üzerimdeki bir yükten anında sıyrılıverdim ve o andan itibaren her şeyin iyi geçeceğinden emindim.
Bir diÄŸer endiÅŸem ise her ne kadar küçük olursa olsun organizasyon yapılarının içerisindeki paylaşım problemleri, takım disiplini problemleri ve takımı olmayı bozacak problemlerdi. Öyle ki her tur duyurusunun altında yazan “Sürüş : YardımlaÅŸma,dayanışma ve Grup Disiplini içinde pedal basılacaktır.” söylemine inanmakta gerçekten zorlanıyordum. Daha ilk rampa başında kontrolsüz deÄŸiÅŸtirdiÄŸim vitesle beraber zincirimin attığında gelen “Bir ÅŸeyin var mı Levent?” sorusuyla bu endiÅŸemin yokolacağını biliyordum. Yolda ilerledikçe ne kadar gerçek olduÄŸunu ve ne kadar güzel, taviz vermeden uygulandığını da gördüm. Sizin için en az sizin kadar endiÅŸelenen insanlarla yolda olmak gerçekten tarifi zor bir duygu.
Böylesine güzel bir gezi için Pedalsesi Ä°stanbul temsilcisi Mert Arsan’a. Güzel sohbetleri için katılan tüm güzel arkadaÅŸlarıma teÅŸekkürü borç bilirim.
Ve iÅŸte o kareler 
